Gölgeler yenik düşmüş vurgun yemiş aynalar

Suret-i Hak sayanın, böyle midir vefası

Esrarlı uykusunda, düş mü görür turnalar

Gökte mahzun bırakmaz uçuranın mevlası

 

Sana hasret bahçemde, Ab-ı hayat gül’ümsün

Son nefeste gülşenim, vuslat kokan ölümsün

 

Yüzümde günahının, can çekişen nefesi

Buz tutan gecelerde, hayalinle yandırır

Bu nasıl bir terazi, seni almaz kefesi

Varlığı yutan ibre, yokluğunla kandırır

 

Şimdi ateş görünen, şanı yüce  göl’ümsün.

Derya dolu ecelim, öldürmeyen ölümsün

 

Yüreğimde maziden vasiyetin emanet

Dağların heybetiyle, nur’undan ferahlanır

İsterse derdin ile, şimdi kopsun kıyamet

Bil ki aşkın sur’una, Ahiret nikahlanır

 

Sor halimi dervişe, hak dediğim çöl’ümsün

Öptüğüm köpeklerin gözündeki ölümsün

 

Ey sema endamıyla, bahtıma doğan yıldız

Varlığının öncesi, zamanı saymayacak

Son duası umudun, dilekler yapayalnız

İman eden tutmasın, yıldızlar kaymayacak

 

Göklerde düğün kurmuş, hurilerden gül’ümsün

Bana dünya yurdunda, nikahlanmış ölümsün...

 

Mansur İlhan yakar

Yorum (4) Yorum yaz!

Kim isterse vermem asla MANİ'yi
Uğraşmayın etrafımda dilinen
Binbir çile ve emekle büyüttüm
Var mı öyle çekip gitmek elinen .........KIZ ANASI SAFİNAZ

MANİ için ordu olsa dalarım
İster isen ayağını yalarım
Yine olmaz diyor isen çalarım
Götürürüm Poyraz gibi yelinen ..........OĞLUMUZ DÖRTLÜK

 

Dur uşağum yavaş hele dellenme
Yanadur sen ataşinde küllenme
Boş hevesle rüzgarınan yellenme
Durdururum bir coşkulu selinen ........KIZ ANASI SAFİNAZ

Dırdır etme Safinaz ha gelsinler
Mutluluğu ortasından bölsünler
Sana ne ki yaşasınlar ölsünler
Kes sesini ötüp durma zilinen ...........KOMŞU HİCİV ABLA

Hoppa millet yavaş olun bakalım
Her kafaya iki ampul takalım
Tozdu meydan birini de yakalım
Karanlıkta düğün olmaz pilinen .........KATİP BEY

Ne oluyor düğün bizim azmayın
Meşelikte hasat harman tozmayın
Başlamadan işimizi bozmayın
Kör topaldan gelir zarar kelinen ........ATIŞMA AİLESİ

iki laf da biz edelim bu işte
Sesi çıkmaz düğünbaşı enişte
Soracağım ona hakgün dönüşte
Bağlı tuttu yolumuzu telinen .............KOŞMA AİLESİ

 

Damarıma basa basa konuşan
Sağdan olur sol yanıma yanaşan
Var mı bizi adam bilip danışan
Herkes biryol bulmuş gider falınan ...DÜĞÜNBAŞI DEFTER EFENDİ

Ne falı be bismillah de nazarcı
Hayalini tezgahta sat pazarcı
Tipine bak baştanbaşa mezarcı
Çukuru da kendi gibi belinen ............ŞİİR DEDE

 

Şiir dede gelip durma önüme
Dönmeyeyim deli dolu dünüme
Rast gelen yok zaten iyi günüme
Ver şu kızı allı pullu gülünen .............MANSUR

 

Bakıyorum yine alem kapancı
Kuş vuruyor köşelerde sapancı
Sen de kimsin aramızda yabancı
Ben giderim zaten allı gülünen .........MANİ 

Mansur'um ben gençliğimde ağırdım
Çok düğünde buna benzer bağırdım
Cümle şair kalemleri çağırdım
Görürsünüz dalga neymiş elinen .....MANSUR

 

MANSUR İLHAN YAKAR

Yorum (2) Yorum yaz!

Hırsız ettin kapı kulu çobanı,
Kaybettiğin sürü sana az Osman.
Unutursun dediklerim önemli,
İster isen şöyle bir bir yaz Osman.

 

Hoşgörülü olmak yoktur çakala,
Merhametten bile maraz yakala,
Yavaş tükrük zarar verir sakala,
Kesince de köse kalır yüz Osman.

 

Kim olursa olsun sırta binerse,
Hele hele mert görünce inerse,
Alıcı kuş can evine tünerse,
Beklemeden yuvasını boz Osman.

 

Karga besle amma sakın gözünü,
Zebun etme sağır ile sözünü,
Hor nazardan gizle elvan yüzünü,
Didar olmaz her gönülde göz Osman.

 

Dil yüzüne katledilen boyunmuş,
Dolu hayat boş kafaya oyunmuş,
Mezarlıklar düşlerinden soyunmuş,
Elde kalan iki arşın bez Osman.

 

Misal bu ya düve tosun süserse,
Boynu! ile deve ahkam keserse,
Mağazallah biri çapraz eserse,
Yedi divan sonra yutar toz Osman.

 

Hani derler ali cengiz oyunu,
Cengiz ölçer ali yazar boyunu,
Dere ile deryaların suyunu,
Birbirinden ayrı kılan tuz Osman.

 

Yetim yaprak uçar iken yellerde,
Dala idam hükmü vardır dillerde,
Resmi gezer emanetin ellerde,
Aslı gibi hürmet görür poz Osman.

 

''Yetmiş iki'' ucu çıkmaz yol işte,
Memnun ayak yürümekten inişte,
''Yetmiş üçü'' bulacaksan dönüşte,
Süreceğin ayak izi! düz Osman.

 

Osman benim gayrı gözüm yaşarır,
Nev baharda gönül vuslat başarır,
Bu toprakta çiçek hasret yeşerir,
Göz yıkanır durulanır öz Osman.

 

Mansur derki meram alır giderim,
Dağım güneş kuzum gölge güderim,
Hakkı olan gelsin burda öderim,
Orda çetin paylaşılır koz Osman.

 

Senden kalan baki destan, söz Osman!

 

Mansur İlhan Yakar

Yorum (0) Yorum yaz!

İşte sana methiye, zaman mahkûm yokuşta,
Kaç Süleyman saniye, zikr-i saat kurdum yâr.
Yarım elma kurbanmış, gönül alan bakışta,
Kim bütünün hatrını, bilir diye sordum yâr!

Derde Lokman göründüm, dize derman bindikçe,
Hükümdar'a, büründüm, Hak Yurduna  indikçe,
Devr-i dünya haşmetim, yataklara sindikçe,
Ethem gibi dağlarda, binbir hayal vurdum yâr!

Sade başım döverken, tüm Cihan'da havanlar,
Süleyman'a söz atıp, buyur derken kovanlar,
Kayıp deve sorarken, sarayımda tavanlar!
Şu şımarık dünyanın, kulağını burdum yâr.

Hallaç gibi ağlayıp, taş aradım güllerde,
Cevap oldum sigâya, Molla Kâsım dillerde,
Abdest ile ayrılıp, papuç çalan sellerde!
Haksız ırmak üstüne, haklı köprü kurdum yâr.

Mansur Kul'u sormuşsun, niye geldi meydane,
GALU- BELA demiştik, hepimiz dâne dâne,
Duydum turab imişsin, bende sana merdane!
İşte bundan taşların, cümlesini kırdım yâr,

Gâlû-Belâ demiştim, ben sözümde durdum yâr!

Mansur İlhan Yakar

Yorum (0) Yorum yaz!

Sanki ona yavruyum, sancı taşır doğurur
Kundak kucak sallayıp, öper koklar şişirir
Sonra ıslar teknede, yumruk ile yoğurur!
Bir de sokup fırına, kıpkırmızı pişirir...

 

Döner bana gururla, ''un idin ekmek yaptım''
Halbuki aslım benim bir mübarek turabdır!
''Şol sebebi Mevla'nın acıktım sana taptım''
Billah yine doyunca Mansur halin harabdır...!

 

Mansur İlhan Yakar

Yorum (0) Yorum yaz!