Mansur İlhan Yakar

BERAT GECESİ / HAKKINDAKİ BİLGİLER / TESBİH NAMAZI / SALATÜL HAYR

Fri, 24 Jul 2009 23:47:00 +0300

BERAAT GECESİ
'Apaçık kitaba yemin olsun ki, Biz Kur'an-ı mübarek bir gecede indirdik. Biz, gerçekten uyarıcıyız. O mübarek gecede, her hikmetli iş katımızdan bir emirle ayırt edilir...'(Duhan, 44/1-4)

Ayette geçen, 'mübarek gece'den maksat; Berat gecesidir. Kur'ânın bu gecede, Yedinci semadan dünya semasına indirildi. Kadir gecesinde ise ilk kez Peygamber Efendimize indirilmeye başlandı.

Bu gecenin, dört adı vardır. "Mübarek gece", "Berae gecesi" "Sakk gecesi", "Rahmet gecesi". Ve denildi ki bununla KADİR GECESİ arasında kırk gün vardır. Berae ve Sakk gecesi denilmesi hakkında da denilmiştir ki, haraç tamamen alındığı zaman beraetlerini (temize çıkmalarını) dile getiren bir sened yazıldığı gibi, Allah Teâlâ da bu gece mümin kullarına beraet yazar. Ve denilmiştir ki bu gecede beş özellik vardır:

Bu gecenin beş özelliği vardır:
1) Bu gecede önemli işlerin seçimi ve ayırımı yapılır.
2) Bu geceyi ibadetle geçirenlere yardımcı olması amacıyla Allah tarafından melekler gönderilir.
3) Bu gece bağışlanma ve af gecesidir.
4) Bu gecede yapılan ibadetlerin fazileti çok büyüktür.
5) Bu gecede Peygamberimize şefaat yetkisinin tamamı verilmiştir. Bu yetkinin üçte biri Şaban'ın onüçüncü günü, üçte biri Şaban'ın ondördüncü günü, geri kalan üçte biri de Şaban'ın onbeşinci günü verilmiştir.

Hz Aişe Anlatıyor
Peygamber namaza kalktı. Secdeye kapanıp uzun müddet kaldı. Endişelendim, elimle yokladım. Elim, ayağının altına dokununca kımıldadı. Ben de sevindim. Secdede şöyle niyaz ettiğini işittim:

‘Allah’ım! azabından afvına, gazabından rızana sığınıyorum. Sen’de.. ( devamı )

MİRAÇ / GECESİ / NEDİR / NELER YAPILIR / NAMAZI / TARİFİ / VE / HAKİKATİ

Fri, 24 Jul 2009 23:41:00 +0300

MİRAÇ GECESİ...

"Bir gece, kendisine âyetlerimizden bir kısmını gösterelim diye (Muhammed) kulunu Mescid-i Harâm'dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya götüren Allah noksan sıfatlardan münezzehtir; O, gerçekten işitendir, görendir."
(İsra :1)

MİRAÇ GECESİ NELER YAPILIR?

1- Mîrac gecesinde,mutlaka bir camide olun! Çünkü camide olmak ile evde olmak arasında çok büyük farklar var... Camide kılınan namaz, evde kılınan namazdan yirmiyedi kat daha sevaplı, eğer mescid ise... Cuma namazı kılınan büyük cami ise elli kat sevaplı... Bir de camiye giderken, gelirken attığın her adımdan insanın bir günahı affoluyor, bir hasene kazanıyor, bir derece de terfi ediyor, rütbesi yükseliyor.
O’nun için Mîrac gecesinde dikkat etmeniz gereken şeylerden birisi yatsı namazında mutlaka camide olacaksınız. Sabah namazında da mutlaka camide olacaksınız. Çünkü Hz. Osman (R.A.) den rivayete göre Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz şöyle buyurdu:
“Kim yatsı namazını cemaatle kılarsa sanki gecenin yarısını ihya etmiş gibidir. Kim de sabahı da cemaatle kılmışsa gecenin tamamını ihya etmiş gibidir.”

Bu mükâfatı kaçırmamak lâzım!
2- Geceyi oruçlu olarak karşılayalım ve ertesi günü de, yani Receb ayının 26 ve 27. günlerini oruç tutalım.
Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz buyuruyor:
“Recep ayında bir gün ve gece vardır ki Receb’in 27. gecesidir. Kim o gün oruç tutar ve geceyi ibadetle geçirirse yüz sene oruç tutmuş ve yüz sene ibadet yapmış gibi olur”

3- Salat ü selâm okuyalım.. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimize hiç olmazsa bir tesbih, salat ü sel&aci.. ( devamı )

DERMAN MI KALDI

Mon, 11 May 2009 03:16:00 +0300

Dur yolcu sırtına beyhude bu yük,
Düz bitip yokuşa vurman mı kaldı?
Gölgede benliğin ben'inden büyük,
Tam Güneş batarken durman mı kaldı?

Düş idi Lokman'da hakikate eş,
Yusuf'a yıldızlar secdede kardeş,
Ay ana mübarek babası Güneş,
Gördün de rüyayı yorman mı kaldı?

Eksenin kıvrılır hep aynı yöne,
Dün diye başlayıp vardın bugüne,
Mevsimler harcadı gün döne döne,
İpliğe ölümsüz kirman mı kaldı?

Hükümdar buyruğu adalet ile,
''Şu üçyüz Tanrı'yı getirin dile''
‘’Dünyalar toplanıp birleşse bile’’
''Veremem'' deyince ferman mı kaldı?

Gayesi aşk idi şu hali vehmet,
Vicdanı taşımak elbette zahmet,
Kul murad ederse yetişir rahmet,
Hiyanet dizinde derman mı kaldı?

Toplasın yükünü göçebe zaman,
Çadırdan dağları kaplamış duman
Karıştı rüzgarda sap ile saman,
Poyrazın önünde harman mı kaldı?

El tohum saçar da ekmeyi bilmez,
Toprağa sözlenen meyvesiz ölmez,
Her çocuk kulağı çekmeye gelmez,
Buldun da suçunu burman mı kaldı?

Resmine bakınca ulusal urba,
Mazisi kokuşmuş darbeci çorba,
Karıştır milleti karmaşık zorba,
Yedin de karman'ı çorman mı kaldı?

Bir laf ki popüler, adı da özde,
Özde’nin kendisi tamamen sözde,
Maksadı buzağı bulmak öküzde,
Buldun da çareyi sorman mı kaldı?

Sever ya Nazım’ı güya laf ile,
Çorbaya tuz biber üç beş saf ile,
Gurbette mezarı bin.. ( devamı )

NERDESİN- MUHSİN YAZICIOĞLU'NA

Fri, 27 Mar 2009 02:45:00 +0200

Bir yürekte bir can gibi atarak,
Cümle Vatan Ana'n oldu Nerdesin?
Dağı taşı birbirine katarak,
Canlar yola revan oldu Nerdesin?
Yıllar varki üşüyeli gülmezsin,
Rüzgar ile bulutları bölmezsin,
Veda edip sarılmadan ölmezsin,
Gitti Muhsin sanan oldu Nerdesin?
Firakını kimse eve almadı,
Canevinden vuslatını salmadı,
Yarin oldu sana ağyar kalmadı,
Yetmiş milyon canan oldu Nerdesin?
Neydi senin bindiğin şey Burak mı?
Burda kar var oralarda kurak mı?
Gittiğin yer Münteha'dan ırak mı?
Cibril gibi yanan oldu Nerdesin?
Umut bize zaman oldu Nerdesin?
Her saniye yaman oldu Nerdesin?

MANSUR İLHAN YAKAR
.. ( devamı )

OLSAM MI?

Sun, 01 Mar 2009 05:24:00 +0200
Şu resimde gel de hakkı bölüştür,
Adaleti kaşlarından alsam mı?.
Dedim adın gerçekten mi gülüştür,
İzni ile gözlerini çalsam mı?.

Kızar mı ki desem sedef dişlerin,
Dizi dizi görse gönlüm düşlerin,
Hep mübarek olsa gerek işlerin,
O zindanda ben de Yusuf olsam mı?

Şu endamın hakikat mi nazar mı,
Ölsen acep el kabrini kazar mı,
Dedi şair bana kelam yazar mı,
Onun için kitaplara dolsam mı?

Çehresi var yüce dağda kar gibi,
Aşk-ı cevher nice nice ar gibi,
Cana değen candan özge yar gibi,
Leyla deyip çöllerine dalsam mı?

Bilemedim bildirecek meşki ben,
Bulamadım bulduracak aşkı ben,
Neyleyeyim Taç Mahali köşkü ben,
Bir Gülüş'ün Şah Cihan'ı kalsam mı?

Çevrelesem etrafından yolları,
Parçalasam zülfün eğen dalları,
Bin akçeye mahkum edip kulları,
Aşkın ile Deli Dumrul olsam mı?

Kavuşsam da bitmez gönül yaresi,
Yetmez sana ömür canlar paresi,
Ölmemektir benim aşkın çaresi,
Lokman gibi Ab-ı hayat bulsam mı?

İbret al ki gönül tohum ekenden,
Uzak durur vuslat yere dökenden,
Hesabını sormak için dikenden,
Bozkır sayıp Mansur seni yolsam mı?

Mansur İlhan Yakar.. ( devamı )

OSMAN

Sun, 14 Dec 2008 21:06:00 +0200
Hırsız ettin kapı kulu çobanı,
Kaybettiğin sürü sana az Osman.
Unutursun dediklerim önemli,
İster isen şöyle bir bir yaz Osman.

Hoşgörülü ol da gezgin çakal'a?
Sana düşen gölgesini yakala,
''Yavaş tükrük zarar iken sakala'',
Kesince de köse kalır yüz Osman.

Bir denge kur bu dengede amel et,
Her kefeyi süsle boya cemal et,
Böylelikle cami cismi kemal et,
Şu eşyayı ince ince süz Osman.

Sırt bulunca düşünmeden binenin,
Hele hele mert olandan inenin,
Alıcı kuş olup cana sinenin,
Beklemeden yuvasını boz Osman.

Karga besle amma sakın gözünü,
Heder etme sağır ile sözünü,
Şer nazardan gizle elvan yüzünü,
Didar olmaz her gönülde göz Osman.

Dil yüzüne katledilen boyunmuş,
Dolu hayat boş kafaya oyunmuş,
Mezarlıklar işlerinden soyunmuş,
Koca Dünya iki arşın bez Osman.

Misal bu ya düve tosun süserse,
Boynu ile deve ahkam keserse!
Mağazallah fitne çapraz eserse,
Yedi divan sonra yutar toz Osman.

Hani derler Ali-Cengiz oyunu,
Cengiz ölçer Ali yazar boyunu,
Dere ile deryaların suyunu,
Birbirinden ayrı kılan tuz Osman.

Yetim yaprak uçar iken yellerde,
Dal odundur kısmetine sellerde,
Resmi gezer emanetin ellerde,
Aslı gibi hürmet görür poz Osman.

Yetmişiki ucu çıkmaz yol işte,
Memnun ayak yürümekten inişte,
''Yetmişüçü'' bulacaksan dönüşte,
Süreceğin ayak izi, düz Osman.

Türkü biter kış kapıyı sarınca,
Azık topla Ağustos'a varınca,
Tabi haklı bu durumda karınca,
Deva değil Zemheriye saz Os.. ( devamı )

BEN SÖZÜMDE DURDUM YAR

Fri, 04 Apr 2008 20:41:00 +0300

İşte sana methiye, zaman mahkûm yokuşta,
Kaç Süleyman saniye, zikr-i saat kurdum yâr.
Yarım elma kurbanmış, gönül alan bakışta,
Kim bütünün hatrını, bilir diye sordum yâr!

Derde Lokman göründüm, dize derman bindikçe,
Hükümdar'a, büründüm, Hak Yurduna indikçe,
Devr-i dünya haşmetim, yataklara sindikçe,
Ethem gibi dağlarda, binbir hayal vurdum yâr!

Sade başım döverken, tüm Cihan'da havanlar,
Süleyman'a söz atıp, buyur derken kovanlar,
Kayıp deve sorarken, sarayımda tavanlar!
Şu şımarık dünyanın, kulağını burdum yâr.

Hallaç gibi ağlayıp, taş aradım güllerde,
Cevap oldum sigâya, Molla Kâsım dillerde,
Abdest ile ayrılıp, papuç çalan sellerde!
Haksız ırmak üstüne, haklı köprü kurdum yâr.

Mansur Kul'u sormuşsun, niye geldi meydane,
GALU- BELA demiştik, hepimiz dâne dâne,
Duydum turab imişsin, bende sana merdane!
İşte bundan taşların, cümlesini kırdım yâr,

Gâlû-Belâ demiştim, ben sözümde durdum yâr!

Mansur İlhan Yakar
.. ( devamı )

ZÜLEYHA

Fri, 04 Apr 2008 20:34:00 +0300

Hevadan saydığın taştı önüne
Derdini söylemez dili baş değil
Firkati demledim saki testine!
Kadehe eğdiğin çile taş değil!

Vuslata oruçlu sabreder çile!
Yusuf'um zindana iftara gitmiş
Yakub'a müjdeler verilse bile
İçinde hudutsuz Yusuf eritmiş!

Züleyha, zikrine kapanmış bıçak
Parmağın acısı duyguya kalsın
Ardında kan izi bırakan kaçak!
Sığarsam götürün her zindan alsın...!

Mansur İlhan Yakar
.. ( devamı )

FELAH SANA FERAH SANA

Fri, 04 Apr 2008 20:33:00 +0300

Oku eğer alem isen
Okut hele kalem isen
Bir kitapta selam isen
Felah sana ferah sana

Dünya için üryan isen
Çeşm-i dile giryan isen
Bir gönüle püryan isen
Felah sana ferah sana

Güllerini alladınsa
Sevgiliye yolladınsa
Birde hakkı kolladınsa
Felah sana ferah sana

Doldun ise doldurmaya
Oldun ise oldurmaya
Buldun ise buldurmaya
Felah sana ferah sana

Mansur ile gülüşmeye
Her nefeste ölüşmeye
Razı isen bölüşmeye
Felah sana ferah sana

MANSUR İLHAN YAKAR
.. ( devamı )

MANSUR

Fri, 04 Apr 2008 20:18:00 +0300

MANSUR

Şems-i Mansur gelmişiz filizlensin otlaklar
Koyun kuzu rızkına, seher vakti doğarız.
Can veririz toprağa, susayınca çatlaklar!
Küfrün bile üstüne, okşayarak yağarız...

Nefsi nihan eyleyip, düz başımız eğilse,
Ahu figan etmeyiz taş havanda döğülse,
Nehri nur'da boğanın suyu mizan değilse,
Rahmetine sığınır misk-i zemzem sağarız!

Mansur İlhan Yakar
.. ( devamı )

SENİN OLSUN

Fri, 04 Apr 2008 20:08:00 +0300

SENİN OLSUN

Kalbini gönlünü, al götür benden,
Aşkını başına, çal senin olsun.
Hayat mı beklenir ölü bedenden,
Bulursan canımı, al senin olsun.

Ne kıymet ne vefa, hep çile verdin,
Bitirdin ömrümü, bitmedi derdin,
Kalbimi elinle , çarmıha gerdin,
Ölümden öteye, yol senin olsun.

Ne kadar deyince çok dedim sana,
Gayrıya bir kapım yok dedim sana,
Ölmeden yüreğim bak dedim sana,
Yaşayan kalbimi, bul senin olsun.

Üzülme ne hasta, ne yasta başım,
Her sene otuzbeş hep aynı yaşım,
Gelirsen anlatır musalla taşım,
''Ruhuna Fatiha'', kul senin olsun.

Severdin gönülden yeminle güya,
Yaşamak seninle yalancı rüya,
Dönecek duracak desen de dünya,
Ben çıktım içinden, kal senin olsun.

BİR KADIN

Fri, 04 Apr 2008 20:06:00 +0300

BİR KADIN

Ufkunda mahmure gözleri ovar,
Zamanı uykudan soyar BİR KADIN!
Eşyada gizemli gölgeyi kovar,
Nurunu yayarak doyar BİR KADIN!

Düzende keyfiyet namert sömürge,
Nefesi emektir ömür çekirge,
Gülgübür dünyada saçı süpürge,
Yollarda sonbahar tozar BİR KADIN!

Bahardan ümidi kesikmiş meğer,
Gazelde yaprağı bin bahar değer,
Mevsimler yakmayı dilersen eğer,
Tutuştur kalbini yeter BİR KADIN!

Sırtında kaderi sırrına yazar,
Boncuklu gözleri ipliğe nazar,
Üçgünü dünyada vefaya pazar,
Ömrünü tezgaha koyar BİR KADIN!

DÜŞ SEBEPSİZ OLSAYDI

Fri, 04 Apr 2008 20:04:00 +0300

DÜŞ SEBEPSİZ OLSAYDI

Şu tezekli tarlanın, altı taştan yapılmış,
Çevirirdi toprağa, taş sebepsiz olsaydı.
Fikir yüzmüş nehirde, akıl sele kapılmış,
Zikri hakim kılardı, baş sebepsiz olsaydı.

Göze kudret bağışlar, varlık onu görürdü,
Kimbilir haşyetinden, buz dağları erirdi,
Eksilmeyen mülkünden, rızkı hazır verirdi,
Sofra ihsan ederdi, iş sebepsiz olsaydı.

Coşamazdı ırmaklar, haz olurdu çağlamak,
Çözülürdü düğümler, gerekmezdi bağlamak,
Hele insan hasleti, hıçkırarak ağlamak,
Gönül daim gülerdi, yaş sebepsiz olsaydı.

Gül gülşende değil de, her bahçede açardı,
Güneş doğup batmayıp, nur-u daim saçardı,
Zamanın hasretinden, kaplumbağa uçardı,
Ayrı kanat vermezdi, kuş sebepsiz olsaydı!

Terazi hile çekmez, hüküm hakka ağardı,
Zalime mühlet olmaz, zülmü zaman boğardı,
Mevcudatın üstüne, her an rahmet yağardı,
Üşümezdi Kainat, kış sebepsiz olsaydı!

Herşey ihsan edilir, insan hazır alırdı,
Levh-i Mahfuz okunur, kafdağını bilirdi,
Doğmadan doğurmadan, kadın huri gelirdi,
Bebek sırdan olurdu, eş sebepsiz olsaydı!

Ne hasret ne gam çeker, ne saçını yolardı,
Umudun tadı olmaz, ne hayale dalardı,
Ayan görüp alemi, kabı bilgi dolard.. ( devamı )

ÇIĞLIK

Fri, 04 Apr 2008 20:01:00 +0300

ÇIĞLIK

Bir deli nutkunda, sükut çığlığım,
Ben beni duyarım, kimseler duymaz.
Akıl kıskacında tutsak varlığım,
Bıraksam gölgemi deryaya sığmaz!

Has oda senindir buyursa ferman,
Diyarlar ardında her diyar yerim.
Dokuzköy ufkunda görünse derman,
Halime ben yine, ağlasam derim.

Sığınak sanırım cismime evler,
Duvarlar konuşur, ben çıldırırım.
Her oda içinde, gizlenmiş devler,
Karanlık gözleri, tek tek tanırım.

İmdat çığlığıma güler gölgeler,
En asi celladı dostum sanırım.
Bedensiz duygusuz dinler peykeler!
Onlara hikayemi anlatırım.

Dilsiz sokaklara düştüğüm gece,
Yankısı koynumda ayak seslerim.
Karanlık, ruhumda dipsiz bilmece,
Sorular içinde, soru hislerim.

Kimsiniz içimde zalim duygular?
Kapımda her gece görünürsünüz.
Bulutlar üstünden elim korkular,
Benimle mateme, bürünürsünüz.

Bir asi yılandır, sevdamı sokmuş,
Visale kaçışta hasret duygusu.
Deliler köyünde kavuşmak yokmuş!
Ufuk çizgisinde, vuslat korkusu.

Sen cüce ihanet, kalleş teselli,
Zatını gölgeye gizleyen ahmak!
İnişin varlığı, yokuştan belli,
Bütün kapılara vurulan tokmak.

Kefen gibi sarmış tenimi zaman,
Kamile karşımda telkine durur.
Büyüdükce büyür, Kafdağı aman,
Hamile duygular, korku doğurur!

Aynalar içinden hayalet gece,
Yüzüme karanlık bakıyorsunuz.
Bir gizem çeşmesi gibi sadece,
Şırıl şırıl bana, akıyorsunuz.

Mehtapta gölgesi bin yıllık çınar,
Kendini geceye nöbetçi tutmuş.
Simsiyah kolları, ruhumda yanar,
Her biri bir yandan, beynimi yutmuş.

Ruhumun davama, kı.. ( devamı )

GÖR NİCEDİR HALİM BENİM

Fri, 04 Apr 2008 19:59:00 +0300

GÖR NİCEDİR HALİM BENİM

Dost evinden ayrı kaldım.
Gör nicedir halim benim.
Çaresiz dertlere daldım.
Gör nicedir, halim benim.

Gah eserim tepelerde.
Gah akarım derelerde.
Delik deşik sinelerde.
Gör nicedir, halim benim.

Pare pare candı gönlüm.
Dost diyene kandı gönlüm.
Bütün ömür yandı gönlüm.
Gör nicedir, halim benim.

Meclisinde dil olmuşum.
Gurbetinde el olmuşum.
Damlasında göl olmuşum.
Gör nicedir, halim benim.

Dal idim ben eteklerde.
Bal idim ben peteklerde.
Binbir çeşit çiçeklerde.
Gör nicedir, halim benim.

KADIN

Fri, 04 Apr 2008 19:57:00 +0300

KADIN

Tecelli üstüne kapanan perde.
Zifafa sarılmış, ilahi ziynet.
Dermanı sınırsız yuvadan derde.
Ölçüsü erkeğe bağlanan kıymet.

Hudutsuz şefkati, kainat şaşmış.
Zarafet kudreti, erkeği aşmış.
Yavruya rahmeti kabından taşmış!
Muhabbet cevheri mukaddes devlet.

Ruhunda sadakat, endişe ifa.
Dizilmiş sükunet emrinde safa.
Var ise alemde, cihangir vefa.
Şifresi gelinlik, duvağı servet!

Öteler ötesi, fısıltı, bir his.
Zıddına cazibe muamma nefis.
İçinde olmayan aşiyan müflis.
Mucize davası yuvaya hürmet.

Mansur İlhan Yakar
.. ( devamı )

TERS ÖĞÜT DESTANI

Fri, 04 Apr 2008 19:51:00 +0300

TERS ÖĞÜT DESTANI

Düşmana yardım et vur pususunu.
Kardeşlik cephesi tutandan olma.
En yakın dostunun kaz kuyusunu.
Vefakar hatrını sayandan olma.

Öksüzün yetimin görme işini.
Ağrıyor diyenin, tut kır dişini.
Günde beş kişinin vur ser leşini.
Mecliste sevilip sevenden olma.

Anana atana, asi ol bağır.
Muhabbet haneye, edepsiz çağır.
Vicdanı sorana bahane sağır.
Doğruyu işitip duyandan olma.

Bir tane olanın bin yap pasını.
Kalleşe tercih et dostun hasını.
Namertsin diyenin, vur kafasını.
Dök yere kanını sorandan olma.

İğneyi kendine çuvaldız bana.
Dedikçe iğneyi batır sen ona.
Çuvaldız onundur dersin sorana.
Haklıya hakkını verenden olma.

Komşuluk akraba sil at kitaptan.
Çınarın yerine konuş kavaktan.
İndallah ederek geçsin sokaktan.
Merhaba denecek gönülden olma.

Adalet merhamet boşver bunları.
Söyleyen söylesin duyma onları.
Biçare günahsız, fakir canları.
Koruyup kollayan gözeten olma.

Vatana millete bana ne dersin.
Namusun diyene sana ne dersin.
Çiğnedim çiğnerim kime ne dersin.
Haysiyet şahsiyet, taşıyan olma.

Fakire yoksula aman uzak dur.
Gelene gidene, anında kudur.
Dilenci utanmaz bilmem ne çamur.
Haklı çık bir kuruş verenden olma.

Aslında mesele özünde bak şu!
Olmasın içinde huzur ve huşu.
Sorular kafdağı sen anka kuşu.
İnleyip dinleyip, anlayan olma.

Doğruyu söyleme vicdan çalana.
Ferahlık üfleme, darda kalana.
Bir yudum su verme hasta olana.
El alem gölüne, damlayan olma.

Derdini paylaşma rahat ol deme.

DEŞİFRE

Fri, 04 Apr 2008 19:40:00 +0300

DEŞİFRE

Güneşi balçıkla, sıvayan adam.
Buldun mu o bedbaht, gölgede çare.
Aynanın arkası, kupkuru bir cam.
Benliğinden sürgün, kaldın avare.

Ördüğün fikir ki, bir ucuz fistan.
Hakikat alnına vurulmuş pençe
Aydınlar köyünde, karanlık destan.
Tellalın haberi, doğrumu sence.

Ezele ebede, yok diyen kafa.
Elinde mi haydi, yokluğu yarat.
Döndü mü mezardan deden mankafa,
Aldın mı kendine, ölümden berat.

Bir mühlet harmanı, gardiyan Dünya.
Savuran savrulan, öteye mahkum.
Yaşamak bir gece, gördüğüm rüya.
Tadına varmadan, tükenen uykum.

Ne varlık başıboş, ne yokluk gerçek.
Eşyada insanlık, çözülmez şifre.
Akıl minderini, kaldırsan tek tek.
Ölümden sonrası, asıl deşifre.

NASİHAT

Fri, 04 Apr 2008 19:35:00 +0300

NASİHAT

Beyhude kelamı getirme dile,
Sözüne mecliste ferman desinler!
Açık tut kapını, gaflete bile,
Gönlüne girenler derman desinler!

Rüzgarın götürsün yağmuru bağa,
Yağdıkça büyütsün benzesin dağa,
Gül ırgat gönülde, dikenler ağa,
Farketmez kokuna, reyhan desinler!

Senindir zannedip kendini çalma,
Gönülden olmayan, selamı alma,
Edepsiz hanede, misafir Olma,
Peşinden bu kişi nurhan desinler!

Maksadın olmasın, desinler gaye,
Diyenden çıkarma, nefsine paye,
Sen kalem kağıtsın hayat hikaye,
Kitapta ismine, destan desinler!

Karaya boyanmaz bilinen beyaz,
Zemheri fikirden doğmuştur ayaz,
Yağmurun içinde, bulutları yaz,
Hakikat namına furkan desinler!

Merkebe itibar sırtında semer!
Her gönül memeyi, anadan emer,
Akıldan şerefli oduncu tamer,
Dağlara kamil ol turhan desinler!

Coşupta bozkıra avare akma,
Nurani damlayı ateşte yakma,
Fırat'a Dicle'ye özenle bakma,
Yurduna dökülde, Seyhan desinler!

Derlerki aşığın vasfıdır beyhan,
Bu yüzden kavgalı gül ile reyhan,
Yusuf'un cemali, zindana ayhan,
Yüzünü görenler, elvan desinler!

İsterse lehinde dönmesin devran,
Bulmasın muhabbet kendine hayran,
Dost ile vuslata yetmez mi seyran?
Cahiller visale, hüsran desinler!

Mukallit bakarsa verda yüzüne,
Ülgen ol ziyadan, heva gözüne,
Muazzez mualla mümtaz sözüne,
Mukaddes halide ümran desinler!

Zümrütten orucun, elmas iftarı!
Yakuta yazılmış, Hakkın ihtarı,
Altına boyama, bakır muhtarı!
İnciy.. ( devamı )

SAKIN

Fri, 04 Apr 2008 19:34:00 +0300

SAKIN

Anaya benzesin, şefkat kucağın,
Gönlüne bineni, indirme sakın.
Babadan emanet, yansın ocağın,
Muhabbet güneşi, söndürme sakın.

Sulanan çimenler, orağa gelir,
Veraya doğrulan, burağa gelir,
Seninde bindiğin, durağa gelir,
Devranı beyhude, döndürme sakın.

İhlasa daim ol, masiyet derme,
Hidayet bulmadan, ameli yerme,
Kanatsız gönüle, kafdağı verme,
Cahili ankaya, bindirme sakın.

Mansur'un malını, kim niye çalsın?
Hibedir meydana, fikreden alsın,
Herkesin azığı, sırtına kalsın!
Kimseyi yük ile, kandırma sakın!

Mansur İlhan Yakar
.. ( devamı )